"وَمَنْ یَتَّقِ اللَّهَ یَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجًا وَیَرْزُقْهُ مِنْ حَیْثُ لایَحْتَسِبُ وَمَنْ یَتَوَکَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَبَالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِکُلِّ شَیْءٍ قَدْرًا" و هرکس تقوای اللهی پیشه کند،خدا برایش راه نجاتی قرار میدهد و از محلی که خود او هم احتمالش را نمیدهد،روزی اش می دهد و کسی که برخدا توکل کند، خدا برایش کافیست که خدا کارخود رامیرساند و خدا برای هرچیزی اندازه ای قرار داده" (طلاق/3)

میدونید،بعضی وقتا آدم در موقعیتیه که به چیزی که دراون مقطع میخواسته رسیده،و میدونه که همش لطف خداست ولی خوشی الکی میزنه زیر دلش و بندگیشو به خوبی انجام نمیده.یک احساس پوچی داره،اینجور مواقع یک دست مورد نیازه که اونو بکشه بالا... اگر میتونیم، اون دست باشیم و اگر نه به دنبالش. پ.ن:دعا کنیم،برای هدایت همه دعا کنیم و اگر درتوانمونه کمک کنیم. پ.ن2:تو موقعیتی ام که اوضاع بسیار بر وفق مراده ولی از درون داغونم...بسیار التماس دعا پ.ن3:مسجد دانشگاه مچکریم.میخوام اونجا فعالیت کنم بلکه ازاین حالت دربیام.

عرضم به حضورتون که این عکس به تاریخ دیروز و در راه دانشگاه برای ثبت نام و بقیه ی کاراس. دقیقاا از قسمت تحویل مدارک تا اون آخر آخر که بیایم بیرون از دانشگاه،به هرکسی رسیدیم سوالش این بود:شما خواهرید؟ حتی سوال بعضیا این بود:شما دوقلو اید؟! :-/ بعد از هرسوال درحالی که به افق خیره شده بودیم،توضیح میدادیم که نه دوستیم. این درحالیه که ما شباهت زیادی به هم نداریم...البته در حالت محجبه اندکی شبیه میشیم. پ.ن:سمت راست منم و سمت چپ دوستم. و من الله توفیق